Ey Kefkenli suya sabuna sakın dokunma!

Ey Kefkenli suya sabuna sakın dokunma!

 

suya

Bayram öncesiydi İstanbul’dan baba-dede evime geldiğimde validenin su sayaçları değişti 3 ton suyumuz var deyişi…

 

Apar topar yeni süreç için İSU yolları, yetkilinin sorduğum sorulara mantıklı yanıtları…

 

Napalım devletin kestiği parmak acımaz, herkese olan bizede olsun tavrımız..

 

Derken…

 

Son olarak sadece Kefken-Kerpe-Cebeci gibi yazlık ağırlıklı yerlerin akıllı sayaçlara geçtiği ( hatta mahalle içlerinde bazı kişilerin sayaçlarının değişmemesi ) Kocaeli Büyükşehir Belediyesi sınırlarında olan iç köylerde ise sayaçların değişmediği bilgisi…

 

Birkaç yetkili muhtardan aldığım bilgi ile onların bu sisteme karşı oldukları ve seçmenlerini madur etmemek için sergiledikleri tavırlar…

 

Şimdi buradan her Kefkenlinin düşünmesi gereken bir sonuç başlıkları çıkaralım;

 

* Kocaeli Büyükşehir Belediyesi sınırlarında yaşayan halk eşit haklara sahip değil.

 

* Yazlıkçı ve yerel halk olarak su fiyatlarındaki değişiklik ile bir adaletsizlik daha sözkonusu ( ben Kefkende doğdum istanbulda yaşıyorum diye benden ayrı bir su parası istemiyor İstanbul Büyükşehir Belediyesi )

 

*Kontör sistemi ile tüketmeden ödenen fatura ise ayrı bir tartışma konusu. Bu yazlıkçı arkadaşları düşünüp yerel halkı düşünmeme sonucu yapılmış bir çalışmadır.

 

*İç köylerdeki muhtarların su sayaçlarına olan tavrını kıyı kesimlerdeki muhtarların neden sergileyemediği?

 

Benim bir Kefkenli olarak sormak istediklerim ise;

 

  • Biz 1950 den bu yana yazlıkçı olarak mı yaşıyoruz?
  • İç köylerde suyun tonu 0,45 TL devam ederken biz 1 TL neden ödüyoruz? Üstelik sayaç okuma memuru yok ve yükleme için bir zaman harcıyoruz?
  • Neden işyerleri tonu 0,70 TL den su alırken 8,5 TL gibi dünyada eşi benzeri olmayan bir zamla karşı karşıya kaldı?
  • Kandıra ve Kocaeli merkezinde tüm sayaçlar kartlı sistem mi? Kefken neden bu eşitsizliklere sahne oluyor devamlı?
  • Neden bu coğrafyada yaşayanlar yazlıkçı ile daima eşit düşünülüyor? İstanbul’da su birim fiyatı Kadıköy’de tüm harçlar ile 6.33 TL. Burdan Kefken’e gelen bir yazlıkçı için su fiyatı orda geçirdiği zaman ve kullanımın miktarına göre pahalı değil. Bir ay İstanbul’da yaşamayıp aynı tonajda su kullansa Kefken’de yaşaması daha cazip. Lakin yüzde 105 zam yerli halk için ne kadar revadır?

 

Biz Kefken seçilenleri ve seçenleri olarak suya sabuna dokunmayalım. Kefken halkı olarak hizmet dahi almadan daima fazlasını ödeyelim ( 2B arazileri fahiş fiyatları ve İSU su tarifesi ) Hiç ses çıkarmayalım, çıkarsın diye seçtiğiniz temsilcilerde ekonominizi savunmasın daima madur olalım…

 

Yakın gelecekte hepimiz Kefken’i terkederiz. Bodrum örneği ortada. Turist değilsen biraz insan da değilsin felsefesi ile yerlerini satıp iç köylere göç eden onlarca Bodrumlu gibi.

 

Umarım bu satırlara biraz kulak kabartan olurda, seçim zamanı halk içine çıkıp oy isteyen siyasetçilere bu soruları tekrar tekrar hatırlatan olmaz!

 

 

 

Balıkçı limanı yıkıp atmak isteyenlere; İnsafsızsınız!

Balıkçı limanı yıkıp atmak isteyenlere; İnsafsızsınız!

Bir parça ekmek hem sizi hem bizi doyururdu, bir kuru soğan ve birkaç dilim palamut hepimizin kursağını doldurmaya yeter artardı bile ! Bu liman bu imkanları yıllardır sağladı hepimize, sahillerde inekler denize girerken bu liman değil miydi size ekmek veren?

Son yıllar Kefken yazları kalabalıklara büründü, sahiller insanları taşımaz oldu ve Kefken halkı olarak turizme gözümüzü açtık, hesapsızca!

Eski Kefken düzeninde limana yakın işletmeler çok kazanırken az kazanmaya, yol üstünde yer alan işletmelerse çok kazanmaya başladı. Bakkal İlyas amcanın yerini ulusal market zincirleri alırken, insanlar evlerini boşaltıp günlük kiraya vermediler mi? Pişmemiş lahmacunlar sahillerde havalarda uçuşup gelen turistlerin midesine otururken, bir şezlnog ve şemsiyeye milyon taklalar atılmadı mı?

Ne yaptık ki ? Turizm mi?

Turizm Kefken ekonomisinin geleceğidir! Vazgeçilmezidir! Gençliğin istikbalidir! Neden? Çünkü dünyanın en genç denizi Karadeniz her yıl kan kaybediyor ve balık stokları tükeniyor. Ama Kefken hala bir balıkçı kasabası! Ve biz bu gerçeği görmezden gelemeyiz.

balıkçı
Eski arıtma gideri dahi kapkara balçıkken, deniz temiz diyenler fotoğrafa iyi baksın

Gelelim emme basma tulumba misali Kefken limanına yapılmaya çalışılan sahile. Sahil desen sahil değil, 40 santim altı bataklık. Limanın ve eski arıtmadan kalan yılların zifti sonradan dökülen kumların altında. Limana gelen basit bir makinenin liman dışına su basması ile temizlik yapıldığına ancak martılar inanır. Hepimiz gördük resmen kumlu su! Emme basma tulumda koysan aynı suyu basar yukarıya.

2016 yılına gelindiğinde buranın çok temiz olduğu ile boy boy fotoğraflar ile yerel medyada haberler yapıldı. Yaptıranı anlıyorum da yapan arkadaş 2 dakika zaman ayırıp, paçalarını sıvayıp, elini bir daldır kumun altına da ne var bir baksana yahu! Hayatında hiç liman gezip dolaşmadın mı ? Şimdi sen o haberi bu plaj temiz diye yaptın tamam anladık! Lakin o haberi okuyup o suya girip hasta olan arakadaşlar varsa ki olmamsı mümkün değil ! Ara onları da helallik iste!

Hadi seni anlıyorum sevgili yazar arkadaşım, bi hata yaptın. Peki o fotoğraflarda boy gösterip gelin burda denize girin diyen arkadaşlar siz turizmi yapıyorsunuz yoksa hastane yatırımlarınız mı var? 3-4 esnaf kirli suya giren 50-60 kişiden para kazanacak diye yaptığınız doğru mu? Gelecek yıl aynı haberler tekrar edecek olursa, güneş balçıkla sıvanmaz ama ben liman altı balçıkları ile haberi yapan arkadaşı ciddi şekilde sıvıyacağımın sözünü veriyorum! Plaj süper diyen arkadaşlar hoşunuza gidiyorsa liman kumsalında siz denize girebilirsiniz. Fakat kimsenin sağlığı ile oynama lüksümüz yok!

Şimdi duyar gibi oluyorum, sen de mi istemezükçüsün? Yok değilim merak etmeyin. EK’de yayınladığım ( ki hayal etmek için  renklendirdim ) Kefken eski fotoğraflarındaki o muhteşem sahili bende en az siz kadar hatta sizden daha çok arzuluyorum. Lakin önce yıkmadan yapmalısınız.

Gelin bu plajda denize girin diyenlere sesleniyorum! Onca insan balıkçı barınağından ekmek yerken 3-5 gözü para hırsı ile dolu, hiç ölmeyecek gibi hep bende olsun diyen adamların kayıklarına tayfa olmamanızı öneririm. Lakin artık hiçbir bilgi giz kalmıyor. Sosyal medya doğru ve yanlış yaptıklarımızı tarihselleştiriyor.

Kocaeli Büyükşehir çalışmalarını büyük bir ilgi ile takip ederken, bu sahilin eskisi gibi olmasını gerektiğini savunanlardanım. Mümkün olursa Büyükşehir Belediyesi yetkililerine bu konuda hassas davranmalarını rica edeceğim. Burayı eski haline getirmeden önce yeni liman projesini yapmalı ve balıkçı dostlarımızı mağdur etmemeliyiz. Kısa vade hesapları ile uğraşmak biz Kefkenlilere yakışmıyor.

Birçok Kefkenli ailenin geçim kaynağı olan limanla ilgili kişisel projeleri olan arkadaşlar projelerinizi kendinize saklayınız. Herkesin boğazına lokma sokacağı çocukları var. İnsaf diyorum!

Peki sen, insaf nedir bilir misin?

 

Yazı ve Fotoğraf: İsmail Atalar

 

Kontrolsüz Kefken Kefken değildir!

Kontrolsüz güç güç değildir reklam sloganını hepimiz duymuş olmalıyız. Oldukça sağlam bir ajans çalışmasıdır. Şimdi ben bu sloganı Kefken ve etrafı için değiştirerek yorumlamak istiyorum. Kontrolsüz Kefken Kefken değildir. Kefken 2000’li yılların başına kadar kendi halinde bir balıkçı kasabasıydı. İnsanlar buraya denize girmek dışında balık yemeye, doğayı ile bütünleşmeye ve rahatlamaya gelirdi. Plajlarda ne bir şezlong nede bir şemsiye göremezdiniz. Kumcağız plajının bir ucunda havlunuzu, kişisel eşyalarınızı bırakıp diğer ucuna yürürseniz döndüğünüzde herşey yerli yerindeydi görürdünüz. Peki ya bugün? Özellikle 2005 ve sonrasında Beyoğlu Belediyesinin potansiyel oy vaadeden ortaöğretim ve lise öğrencilerini hatta ailelerini Kefken’e kontrolsüz kalabalıklar halinde getirmesi bardağın son damlası oldu. Taksim meydanı Beyoğlu Belediyesi Kefken Çevre Yaz Kampı reklam çalışmaları ile etrafında yok edilmemiş yer kalmayan İstanbul insanını Kefken ve civarına yönlendirdi. Birçok insan mülk sahibi oldu, çoğu tapusuz yerler alarak geleceğe yatırım yaptı. Birçok kaçak yapı bölgenin ahengini bozdu ve bozmaya devam ediyor. 2010 yılında hızlanan akıllı telefon ve mobil bağlantı birlikteliği bölgenin tüm bakirliğini istesekte istemesekte gün yüzüne çıkardı. Kefken ve civarı Kocaeli Büyükşehir Belediyesi yönetim alanına dahil olması ile bölge siyasi bir yeniliğe büründü ve yatırımlar başladı. Belediye yatırımları yapılırken mevcut bölge insanı ve eski yerleşke yazlıkçıları asla göz önüne alınmadı. Her sahil yeni bir belediye kaynağı olarak göründü. Geçmişte deniz manzarası izlerim diye alınan yazlıklar birden beyaz donlu magandalarla doldu. Tüm sahiller oy potansiyeli görünen insanlara pervasızca sunuldu. Deniz kültürüne yabancı olan kalabalık topluluklar tüm pisliğini deniz kum ve yeşil alanlara bırakarak geri döndü. Kumsalların sahipsiz, orman alanlarının kontrolsüzlüğü konaklama seyrini çadırdan çıkarıp araba kenarlarında atlet kilot yatan tiplere bıraktı. Jandarmanın görev tanımının değişmesi olumsuz şeylere karşı bölgeyi seven hassas insanların şikayet mekanizmasını kilitledi. İstanbul Belediyelerine hiç miktarına terk edilen kamp alanları bu belediyelerin Kefken kaldırım taşlarını boyamasından öteye geçmeyen faydaları ile yöreye pek katkı sağlamadı. Kontrolsüz taşınan kalabalıklar denize amonyak çevreye çöp yığınları bıraktı. Bırakmaya da devam ediyor! Tüm bu kötü yönetilen turistik sömürü Kefken’de var olan deniz ve doğayıda yok etmeye yüz tutarak kullan at bir Kefken hedefine ilerledi, son trafik belası ile Kefken kangren oldu! Halk pazara inemez, sahilde denize girmez oldu! 2016 yazına gelindiğinde Kefken yerel köklü işletmeleri olmayan, günübirlik kullan at turizme ev sahipliği yapan, İstanbul trafiğinin kopyasına sahip hafta sonu trafiği ile günlük 15 Türk Lirası’na gelinen-yenilen-s.cıp-gidilen bir tatil köyü haline nihayet geldi. Kalabalıkları turizm sanan son 15 yıldır Kefken’e inip palazlanan 3-5 sözde Kefken sevdalısı önderliğinde ilerleyen turizm bu şekilde devam ettiğinde hepimiz sonuçlarına katlanacağız. Katlanmakla kalmayacak olan tüm doğal nimetlerimizdende mahrum kalacağız. Karar sizlerin, ya tepki koyar yada yas tutarsınız! Başka Kefken yok!

1 Temmuz Denizcilik ve Kabotaj Bayramı’mı geri verin!

1 Temmuz Denizcilik ve Kabotaj Bayramı’mı geri verin!

Çocuktum, daha yarışacak yaşta değildim, şu yağlı direkte bayrağı almak için neler verirdim:( Belki kürekte çekerdim. Hatta ayağı bağlı ördeği ilk ben almak için var gücümle kulaç da atabilirdim. Hayal kurdum, hayallerimi çaldılar…

1

Bugün 1 Temmuz Denizcilik ve Kabotaj Bayramı… Kimileri için nede olsa hiçbirşey ifade etmezken biz denizde doğmuş kişiler için çok şey ifade etmekte. Kefken’imizin tek sosyal etkinliği olan 1 Temmuz kutlamalarını ömrünü yarılamış olup hatırlamayan yoktur. Ne güzel hatıralar biriktirmişiz meğer, o günlere dair. Çocukluğumuzun süper kahramanları 200 metre sırtüstü yüzme yarışında birinci gelenlerdi. Ördek yarışındaki heyecan nerde vardı. O denli milli ve dini bayram gelip geçmesine rağmen Denizcilik Bayramı benim için en önemlisiydi. Hatta bu düşüncemin dini bayamları geride bırakması kendimi günahkar hissetdirdiği de olmuştur. Kısacası 1 Temmuz demek Erim Tepesinden kuşbakışı izlediğimiz büyük bir festivaldi.

 

Sonra o kadar bürokrasiye ne gerek var deyip, bir çırpıda silip attılar bayramımızı. Şenlikler sona erdi, başlarıda kemale…

 

Kefken’in geri kazanılması en basit ve en doğru sosyal aktivitesi 1 Temmuz Denizcilik ve Kabotaj Bayramı’dır. Gerek günümüz turizm tanıtım faaliyetleri, gerek yöre halkının kaynaşması, siyasi fikir mercilerinin Kefken’i iyi anlayabilme fırsatı böyle bir festivalden geçer. Ucuz, basit, etkili…

 

Çok defa bu konu ile ilgili kamuoyu yapmak için yazıp çizsekte çok basit sebeplerle yerel yönetimler sesimizi duymadı. Olaya acaba yine para mı isteyecekler bizden diyerek soğuk baktılar. Bir bütçenin olmadığını biliyorum. Lakin bazı yapılan etkinliklerin çoğunluğa yapıldığını görek de azınlıkların hakları nasıl olacak? Mesela bu gibi etkinliklere sponsor bulamazken, koca yemekli dini şölenlere nasıl sponsor bulunuyor. Muhakkak bu ritüeller yapılması gerekiyor. Lakin bu ritüellere inanmayan, inanıp katılmayan, hatta farklı düşünüp o etkinliklere teşrif etmeyen kişilerin vatandaşlık hakları ne olacak!

 

Uzatmadan saadete gelmek istiyorum. Bayramı Kefken’e geri getirmek için biraz çaba serf edin. 4-5 yılda bir insanları hatırlamayın. En azından ben gibi bu bayramı özel bulanları…

 

Şimdi her Temmuz başında içim buruk, bedduam bol, hayallerim anlamsız ve gelecek için umutsuzum. Kim bu güzel günleri Kefken’den çalıp götürdüyse iki elim yakasındadır, mahşerde!

 

 

 

Alnımıza Kefkenli mi yazdıralım!

Daphnousia

Sevgili Kefkenli dostlar ve kendini Kaf Dağı’nda gören çakma yazlıkçım! Merhaba !

 

Her geçen gün biraz daha ötekileştirildiğimiz harika diyar Kefken’imizde bazı gerçeklerin bilinmesi icap ediyor. Ben anamdan 1980 yılının bir sabahı ile öğle arasında 1950 yılında dedem tarafından yapılmış karadeniz usulü bir evin mutfağında dünyaya gelmişim. Ailemin son çocuğu olarak. Dedemi hiç tanımadım. Ben doğmadan çok zaman önce rahmete kavuşmuş. Ama oturduğumuz mahalle Mitat Paşa Mahallesi olarak bilinir ki adı dedemden gelmektedir.

 

Gelelim bize, 7 yaşında limanda yüzme öğrendim, o günden bu yana amcamlarla daima balığa giderim. Yaramaz bir çocuktum. Oltam ve sapanım hiç eksik olmazdı. Yirmili yaşların ilk ışıklarına dek ömrümün ciddi bölümü limanda geçti. Balıkçılık ilk para kazandığım iş oldu. Limanda 10 adet tekne olduğu yılları, meşelik dediğimiz Erim Tepesi’de çadırlardan hariç bir iki binadan başka bir bişey olmadığını, bira şişesi toplayıp Palaya sattığımız yılları iyi hatırlarım. Bu maceraların hepsinde adını sayamayacağım birçok Kefken uşağı bana eşlik etti. Asla kimsenin malını gasp etmedik, çalmadık zarar vermedik. Yazlığa gelen birçok arkadaşlarımız oldu ki hala arkadaşlığımız devam ediyor. Onlarla da birçok maceramız oldu. Kafirler düzü ki birçoğunuz onun nerde olduğunu dahi bilmez, yazlıkçı arkadaşlarla kıyasıya futbol oynadık. Hiç kavga etmedik!

 

Peki bunları neden yazıyor bu adam!

 

Son günlerde dışardan gelip Kefken’e yerleşen bazı kişilerden sosyal medya üzerinden farklı yorumlar almaktayım. Kefken’de mafya varmış, çevreyi biz kirletiyormuşuz, insanlar kabaymış, adam gibi yemek yenecek yer yokmuş, limana inemiyorlarmış, gençler kızlar sokakta yürüyemiyormuş vs. vs

 

Açık söylemek gerekirse hiçbir Kefken doğumlu babamız, abimiz, bacımız Kefken’e insanlar gelip yerleşsin diye ilan vermedi. Gelen bu cenneti sevdi ve yerleşti. Kimi çok sevdi kimi de suyunu içip balığını tüketmesine rağmen hiç memnun olmadı. Emlak fiyatları tavan yaptığı şu günlerde memnun olmayan arkadaşlara tavsiyem arkalarına dahi bakmasınlar…

 

Sözüm sana İstanbul’un varoşundan gelen çakma yazlıkçım. Bu mahalleye geldiğinde tavuk, kopek, inek, koyun gibi hayvanlar vardı, ahırlardan gübre kokuları çıkmakta sivrisineklerimiz insanın canını yakmaktaydı. Kör olsan Kefken’i göremezdin, göre bile yerleştin ! Şimdi nasıl bir ahlak anlayışı ile Ahmet emmiyi ahırının gübresi kokuyor diye şikayet ediyorsun, köpek havlamasını belediyeye ihbar etmektesin! Burası bir balıkçı köyü burda balık kokuları daim olacak emin olabilirsin!

 

Kefkenliler olarak kimsenin hakkına tecavüz etmedik, kimsenin cebinden zorla parasını almadık, kimsenin namusuna el uzatmadık. Bunları yapanı asla Kefkenli kabul etmedik. Kefkeni kendi evi gibi gören ve seven yazlıkçı arkadaşları sevgi ile kucaklaıyoruz. Varolsunlar. Onlar hep başımızın tacı olarak kalacaklar.

 

 

Sözüm sana Kefkenliyi beğenmeyip ataları ve dedelerinin topraklarında bizi hor gören yazlıkçı arkadaşım seni tatmin etmek için…

 

ALNIMIZA KEFKENLİ Mİ YAZDIRALIM !

 

Kayıp Kasaba Kefken !

Kayıp Kasaba Kefken…

Doğa ve coğrafyayı göz önüne aldığınızda buna bir de ekonomik girdileri eklediğinizde Kefken rakipsiz Karadeniz sahil bandının en eşşiz BALIKÇI KASABASI’dır. Gerekçeleri oldukça açık ve aklı selim her bireyin algılayabileceği göstergeleri sizlere sunacağım. Kayıp Kasaba Kefken’i biraz ortaya çıkaralım.

İstanbul ve çevresini ele alırsak Kefken ile kıyas yapacağımız kaç yer var? 

Şile; Şile kocaman bir ilçe lakin ne doğa kaldı  ne tabiat. Deniz ise her yönlü denizlere açık. Turizm için uygun değil. Kocaman bir liman içinde tekne yok, balık avcılığı Kefken Limanın yanından geçemez.

Ağva: Turizm konusunda oldukça iyi, lakin deniz turizmi için Kefken gibi ne güzel bir plaja sahip ne de ulaşımı kolay. Yaz ekonomisi olsada 10 ay neredeyse emekli köyü.

Kerpe: Sahiline diyecek tek kelime yok. Turizmi Kefken’e örnek olacak kapasitede. Otel ve restoranları ile ön planda ama 8 ay gibi bir süre in cin top oynuyor.

Karasu: 29 bin nüfuslu bir ilçe Şile gibi Kefkenle kıyas yapılmaz dahi fakat gerçek olan birşey var ki deniz tüm yıl dalgalı ve merkezi bir konumda değil.

Mini kıyaslar eşliğinde ana konuya odaklanırsak Kefken bu güzelim doğa çevresinde bulunan plajlar , oldukça büyük bir ticari hacme sahip balıkçı limanı ve turizm potansiyeli ile neden sırra kalem basan bir yer durumunda?

Saymak istiyorum.

 *Karaağaç gibi bir köyde Kültür Merkezi var Kefken’de yoksa…

 *Cebeci ve Kerpe Mavi Bayraklı sahil olmuşken Kovanağzı ve Kumcağız plajını saf dışı bırakıyosanız…

 *Yıllar önce odun ticareti ve balıkçılık yapılan liman 3-5 kişinin ticari rantı için imza toplanıp yok edilmek isteniyorsa…

*Camiye yakın deyip yıkılan eski gazino ile Kefken restorant işletmeciliğini tarihe gömüp daha sonra neredeyse camii kapısında alkol sattırabiliyosan…

*Liman Kenti olan Kefken’de limanı pislik götürüyor ve sen göz yumuyorsan…

*Kültür faaliyeti olarak gördüğümüz 1 Temmuz Denizcilik Bayramını silip atmışsan..

*2016 yılında hala ataerkil sistemlerle siyaset yapıyorsanız…

Uzatmayalım, Kefken her daim siyaset dışı bir Kasaba olarak kalmıştır. Siyaset Kefken’de sıfırdır. Bu da yaşadığımız bu cenneti Kayıp Kasaba haline getirmeye yetmiştir!

Rant peşinde koşan insanlara gençler dur demediği sürece Kayıp Kasaba Kefken olmaya devam edeceğiz, elimzde onca nimet varken…

Kefken ile Kefen arasındaki tek fark ‘’K’’ harfi

Kefken ile Kefen arasındaki tek fark ‘’K’’ harfi

kefken ile

Birçok şehir gezdim, birçok turistik alanda konakladım ve birçoğunda çeşitli lezzetleri tadma fırsatım oldu. Ne Kefken’e baktığım aşkla onlara baktım, Ne limanda bir teknede yattığım gibi rahat uyudum ne de yediğim mezgit balığının lezzetini hissettim diğer coğrafyalarda.

 

Kefken her zaman benim için son durak. Kefken ile Kefen arasında tek çizgi ‘’ k’’ harfidir benim için. Atamın, dedemin yaşadığı kutsal topraklar. Anıları olan değeri maddi beklentilerle ölçülmeyecek topraklar. Arkadaşlıkların, derede tutuğumuz balıkların, bizi bağrına basıp yıkayan denizin ve sıcacık kumlar ile senede birkaç gün yağan tertemiz karın düştüğü topraklar…

 

Memleketini aşkla seven insanlar aşk ile onun için çalışmalıdır da. Hiçbir maddi beklentisi olmadan, karşılık gözetmeden Kefken için çalışacak insanlara çok ihtiyacaımız var bugünlerde. Kefken için projeler üretmeliyiz hep birlikte, geleceğimiz Kefken’dir, Kefken’dedir.

 

Kefken civarda yerleşik hayatın en önemli ekonomisine ve kültürüne sahiptir. 12 ay canlı bir organizmadır. Kendi kendine yeten bir ekonomisi mevcuttur. Akılcı kullanıldığında herkese yetebilecek öz kaynakları dinamiklerinde saklıdır. Farkına vardığımız bu gerçeği birileri kendi menfaatleri için sır gibi saklasa da birgün bu pastadan herkes yiyecektir. Kardeşçe, insanca, Allah kulu olarak…

 

Genç nüfus için Kefken oldukça iyi bir ticaret merkezidir. Yükselen turizm faaliyetleri onların geleceğidir. Talepkar olmaları gerekmektedir. Bölgeye ziyaret eden siyasetçilerden istekte bulunan genç sayısı nerdeyse yok denecek kadardır. Neden birşeyler istemiyorsunuz gençlik ? Yeni teknolojiyi iyi kullanan dış dünya ile etkileşen bir Kefken gençliği gözlemlemekteyim. Onları gördükçe seviniyorum. İletişim kurabiliyoruz. Uzakta olsa sorunlarını biliyorum. Yaş olarak daha tecrübeli olan elini öptüklerimiz lütfen gençlerin önünü açın! Gençler Kefken ‘in geleceğinde söz sahibi olacaklar emin olun! Kısa bir zaman diliminde istenmese de su akacak yolu gençlere çıkacaktır.

 

Biz orta yaşlarını yaşayan insanlar olarak her geçen gün Kefken’in değerini daha yoğun anlıyoruz. Vaktin kıymeti bunda muhakak büyük bir etken. Her daim Kefken’de olamıyoruz. Büyüklerimiz bizi biraz daha dikkate almaları gerektiğini düşünüyorum. Telefonlarımızı açmayarak ne kadar yol kat edebilirsiniz ki? Yada fikirlerimize kulak asmayarak! Kefken dışına çıkıp yıllarını tüketmiş olan insanlardan Kefken ciddi manada faydalanmalıdır. Aynı şekilde sonradan bu bölgeye yerleşmiş insanlardan da. Kapalı bir toplum olmaktan çıkma vakti gelmiştir. Kefken ziyareti yapan insanların ciddi beklentileri var. Soyal yapımızın, iletişimimizin zayıf olduğunu düşünüyorlar. Genci, orta yaşlısı, dışardan geleni ve Kefken büyüklerinin anlayışı ile hayal edilen Kefken birlikte başarılabilir.

 

Kefken’de çok şeye ihtiyaca var. Seyirlik bir tepeye, ( ki bu Erim Tesinde mevcut lakin atıl durumda ) butik anlamda daha iyi otel ve pansiyonlara, daha iyi bir limana, çok iyi balık lokantalarına, kapasitesi büyük ciddi bir camiye, iyi bir kültür merkezine, ( içinde düğün ve konferans salonu, kütüphane ve serge salonu olan ), denize nazır kafelere, özel girişimli plajlara, spor kompleksine ve nicelerine…

 

‘’K’’ harfi o kadar değerli ki Kefken’den onu çıkardığınızda geriye kalacak şey son şeyiniz aslında. Kefken’i herkes ‘’K’’ harfine verdiği değer kadar severse gelecekte Kefken daha güzel bir yaşam alanı haline dönüşecektir.

Lütfen Kefken sahillerinde medeniyeti unutunuz!

Sıcak günler yakın! Bunaltıcı güneş ise tepemize dikilmek için can atıyor. Napıyoruz ! mayolarımızı aldığımız gibi sahillerdeyiz. Kefken kısa bir sürede size hizmet etmeye hazır güneşiyle, deniziyle ve yeşiliyle… Gelirken lütfen tüm alışverişlerinizi yapınız burda market bulma şansınız pek yok. Bir bakkal var o da akşam namazı ile kapatıyor. Arabalarınıza kalın lastikler takınız ki taş yollarda ilerlemeniz mümkün olsun. Asvalt yola daha epey zaman var, yaptıramadık. Nihayet Kefken’e hoş geldiniz. Şimdi bomboş sahillerde istediğiniz gibi havlu serebilir, sahil ortasına çadır kurabilir, denize karpuz bırakabilir hatta ve hatta kalabalık olmayan o denizde deve güreşi tutabilirisiniz. Aracınızdan açtığınız müzik sahili donatsın ne çıkar…

Deniz sizi epey yordu değil mi şimdi bir ağaç altı bulup mangal yakabiliriz. İstediğiniz ağacın altına kurulabilirsiniz, etrafta kimsecikler yok zaten. Öylece park ettiğiniz arabayı hiç merak etmeyin 3-5 araç ancak geliyor buralara. Rahat olun. Mangal kömürü almaya gerek yok ormanda ağaç çok. Mangal bitti karınlar epey iyi doydu birde semaver yakmanız gerekir. Bu arada denizde hiç dalga yok çocuklar kendi başına rahatça denize girsinler merak etmeyin! Semaverden çıkan duman sahile doğru üfürüyor varsın olsun ne olacak kim var sahilde 3-5 kişi, öteye kaysa da olur. Mangal çay darken saat epey ilerledi. Karpuzu unuttuk. Bi koşu kan şekerimizi yerine getirecek karpuza ulaşmalıyız. Tadıda epey iyiymiş. Kabukları hayvanlar yer öyle sağda biryerde kalabilir. Çöp poşetine hiç gerek yok öylece bırakın çöpleri, buranın doğası çöpleri 2 günde toprağa çeviriyor. Lütfen rahat olun!

Tek açık olan bakkaldan bir soğuk su alsanız yeter, geri dönüş yolunda size fazlası ile yeter. Haftaya daha büyük bir kamyonetle tüm mahalleyi getirirseniz sahil biraz kalabalıklaşır ve bakkal amca bir su daha fazla satabilir. İçilen şişelerin hiç önemi yok yol boyu dilediğiniz noktada kaldırıp atın!

Not: Bu yıl Alo 181 Çevre ve Şehircilik hattını arayarak yukarda yapılan uygunsuz davranışları bildiriniz. En yakın zabıta ve kolluk kuvvetini olay yerine sevkedeceklerdir. Ayrıca orman içi ateş yakıldığını görürseniz Alo 177 orman yangın hattını lütfen arayınız. Lütfen bu konuda duyarlı olalım…

 

 

 

 

Çocukluğumun Kefken’ini ararken…( Yol Arkadaşınız )

Gökten üç elma düştü biri sana, biri bana, biri de inananlara ve hayalleri olanlara hayalleriniz olsun onların bir gün gerçeğe dönüştüğünü göreceksiniz eğer sizin hayalleriniz yok ise bırakın çocuklarınızın hayalleri olsun, onların hayallerinde de doğaya dokunmak olsun…!

Okullar kapandığında soluğu burada alır kendimi özgür hissederdim, çocukluğum geçti buralarda Anadolu insanının sıcaklığını samimiyetini tanıdım. Bugün insanı, doğayı seviyorsam nedeni budur. Burada atıldı sevgi ve paylaşımın tohumları, papatyanın açışına akşam saati kapanışına buralarda şahit oldum. Bir başkadır buraların gün batımı..

Hikayeler, yaşanmışlıklar sonrasında ortaya çıkar. Bunlar da birikir birikir şehir efsanesine döner, masal olur dilden dile dolaşır her şehrin bir hikayesi bir masalı vardır bir de kahramanları…

Akşam olduğunda köy meydanında yakılan ateşin etrafında, büyüklü küçüklü kızlı erkekli yapılan sohbetleri, masalları, oyunları, burada öğrendim.

Paylaşımcı ol denirdi her fırsatta, paylaşım dendiğinde sadece elindekini paylaşmak değildi, gördüğünü, duyduğunu paylaşmak, hepimizin bildiği bir söz dökülürdü dillerden

“Yediğin içtiğin senin olsun gezip gördüğünü anlat”

Bilgi çağının en yüksek dönemindeyiz ama bilmek tek başına bir şey ifade etmiyor, onu paylaşmak gerekiyor. Paylaşılırsa bilgi değer ve karşılık buluyor.

Birazdan Kefken hakkında bildiklerimi, yaz tatillerden hafızamda kalanları aktaracağım sizlere kiminizi birazcık eskiye götürecek kiminizi de buraları görmeniz gerektiğini vurgulamaya çalışacağım.

Burası küçük bir balıkçı kasabası, herkes birbirini lakabı ile tanır buralarda, ben de bakkal İlyas’ın torunuyum.

Kefken’e ilk bakkalı getiren müteşebbis ruhlu kişilerden biriydi büyükbabam. Seyyar mavi renkli bakkal dükkanı hala aklımda, limanın üst tarafında ki Nihat Erim tepesine sırtını yaslayarak ayakta kaldı yıllarca.

Büyükbabamın evi Kefken’in üç kilometre uzağında Koçunköyü adında bir köydü. Yetmişli yıllarda araç yoktu buralarda her gün sabah akşam yürüyerek gider gelirdi. Şansına bir traktör denk gelirse onun kasasına biner, bende onun geleceği saati beklerdim. Hiçbir gün eli boş gelmezdi rahmetli.

Bir akşam yanında yabancı bir Turist ile geldi yolu Kefken’e düşmüş tanrı misafiri diye alıp getirmiş. 1970 yıllarda Kefken’e yabancı turistler çok gelirdi. Almanya’dan İngiltere’den Japonya’dan bu kulaktan dolma bilgi değil, gelen turistler ile çekilmiş siyah beyaz fotoğraflar bile var bazı ailelerde.

Kefken’in ortasına kocaman bir lunepark kurulurdu. Kağıt helva satılırdı ev yapımı dondurma ile birlikte, Denizcilik bayramlarında panayır yeri gibi olurdu Kefken, çoluk çocuk şenlikler içinde kutlanırdı. Birçok yarışmalar düzenlenir etkinlikler olurdu. Gel zaman git zaman uzun sürmedi bunlar, zamanla Turistler gelmez, bayramlardaki yarışmalar yapılmaz oldu, lunepark kaldırıldı.

Yerine gelişi güzel beton binalar dikilmeye başlandı. Kaderine terk edildi sanki Kefken, garip bir sessizlik oldu.

Kefken’in ne farkı vardı yurtiçindeki yurtdışındaki diğer liman şehirlerinden neden böyle öksüz kalmıştı oysa tarihine bakıldığın en eski liman şehirlerinden biriydi. Karadeniz’e tek adası olan Cenevizlilerden kalma tarihi, 17. Yüzyılda Evliya Çelebi’nin seyahatnamesinde bile önemli bir liman şehri olarak anlatılmaktaydı.

Ben her fırsatta arkadaşlarımın arasında Kefken’i anlatmaya çalışırken içlerinden biri “ liman şehri ama balık yiyebileceğimiz, sonrasında çay, kahve içeceğimiz oturacağımız bir yer bile yok” dedi.

İşte o zaman Kefken’in ne kadar öksüz bırakıldığını anladım ama artık biraz daha gönül rahatlığı ile söyleyebilirim Kefken’in çehresi değişiyor. Kefken’in değeri Kefken’in kendi halkı tarafından da bilinmeye başlandı.

Kefken ve çevresinde iş imkanı olmadığı için bir çok genç, yaşadığı bu yerleri bırakmak zorunda kaldı, büyükşehirlere yerleşti. Kefken’nin köylerindeki evler tarlalar bağlar bahçeler kaderine terk edildi.

Bugünlerde büyükşehirdeki yaşamdan daralmış insanlar artık yavaş yavaş Kefken’e gelmeye başladı. Ben yaklaşık iki aydır buradayım her gün gezilecek yeni yerler ve yeni rotalar keşfediyorum.

Denize girilecek yerleri, doğa yürüyüşleri yapabileceğiniz noktaları, fotoğraf çekebileceğiniz alanları, limandaki el yapımı ahşap tekneleri, balıkçıların ağalarının tamir edişini yerinde görebilme fırsatı bulacaksınız.

Bunların dışında köylerden organik olarak alabileceğiniz tüm bahçe ürünlerinin sütün ve yumurtanın köy fırınında pişen ekmeğin adresini sizler ile paylaşacağım.

Kefken’de gezilecek neresi var diyenler için en kısa zamanda İzmit’ten sonra Kefken ve civarındaki gezilecek yerleri sizlere deneyimlerin sonucunda aktaracağım.

Ama önce doğayı sevmeniz şart, beklentiyi sıfırlayarak gelmek gerekiyor.

Doğal yaşamı beğenirim kelimesi ile yola çıkarsanız mutsuz olursunuz sadece güzel ya da eh fena değil yorumları kalır aklınızda ama doğayı, doğal yaşamı sever, benimser ve özümsersiniz bir de üstüne hafta sonumu Kefken’de geçirmek istiyorum derseniz.

“ Ben Doğayı Seviyorum” sözü üzerine yola çıkmalısınız.

Hayatınıza yeni rotalar ve deneyimler katmanız dileği ile benden şimdilik bu kadar en kısa zamanda görüşmek dileği ile…

Sevgiler

Mavi-Beyaz en büyük Kefkenspor…

Mavi-Beyaz en büyük Kefkenspor…

Çocuktum, kaç yaşında olduğumu dahi hatırlamıyorum. Ağabeyim Kefkenspor kalesini koruyor. Mahalle arasında oynadığımız ve TRT de izlediğimiz maçlardan sonra ilk defa kocaman bir sahada ilk canlı maç izliyorum. Trübünler mavi-beyaz şampiyon Kefken diyor…

 

Belki yıl 1988 beki 1990… Kadroyu sayacak olursak hatırladıklarım, Kaleci Mustafa Atalar , Yalçın Gödek, Hayri Uçar, İsmail Kır, Mehmet Buruş ,İsmail Cömert ve forvet Aydın Gödek… Teknik adam Bahattin Coşkun… İsmini sayamadıklarımın affına sığınırım. Ortam o kadar güzel ki mavi beyaz forma ile kendimi hayal etmiyorum desem yalan olur…

 

Kaymakamlık kupası turnuvaları yapılmaktaydı o yıllarda, gençler bugüne nazaran daha çok futbol oynuyordu. Bizlerde ağabeylerin arasında aralarda top oynardık. Kumcağız plajında müthiş bir kum saha mevcuttu, mahalle arası maçlar yapılırdı. 90 lı yıllarda Kurtyeri Köyü eski muhtarı Ali Kır öncülüğünde ilk futbol sahası yapıldı direkleri dikildi, lakin sonu getirilmedi. Futbol yine mahalle aralarında hapsoldu. Gençlik futbolu bu kadar severken imkansızlıklar sporun önüne hep set oldu…

 

Yanılmıyorsam tarih 1993-1994. Kefken ilk halı sahasına Gödekoğlu halı saha tesisleri ile kavuştu. Saha etrafı şenlik yeri gibiydi. Özellikle yaz geceleri gece 03:00’e kadar maçlar olduğunu biliyorum. Turnuvalar düzenlenir çok çekişmeli maçlar yapardık. Dizlerimiz ilk kez bu halıda kanadı. Çok güzel yaz arkadaşlarımız oldu. Sonra zamana yenik düştü futbol ve halısaha kapandı.

 

Futbolun bu kadar sevildiği turizm cennetinde bir spor klübü olmaması ne kadar acıdır. Olan klüplerde ancak kağıt üstünde kalmış durumda. Kefkenspor gibi bir klüp kurumak bu kadar mı zor. Yıllardır Kefken için neden bir saha tanzim edilmedi. Gençlerin kahvahanede zaman öldürmesi çok mu mühim bir mesele. Üstelik Kefken büyükşehir-kasaba etkileşiminin en üst düzeyde yaşandığı yer örneklerinden biri olmasına rağmen. Burda büyüyen gençlerin yazları değişik şehirlerden gelen arakadaşları ile en iyi kaynaşacağı ortam futbol.

 

Kefkenspor arada bir yapılan Kaymakamlık kupalarına mahkum bir takım değildir. Spor hayatımızın olmazsa olmazıdır. Trabzon kenti köylerinden Düzyurt 2 lige yükselebiliyorsa Kefkenspor neden profesyonel bir ligde olnamasın. Bu konuyu biraz irdelemeliyiz.

 

Çok uzun zamandır siyasi liderlerin futbol sahası için söz verdiklerini biliyorum. Tabi bu sadece her 4-5 yılda bir oluyor. Sonra çeşitli bahaneler ile tesisleşme gerçekleşmiyor. Sebep olarak siyasiler mi suçlu sadece ?Aslında bir soru aklıma geliyor.

 

Gerçekten biz Kefkenspor yeşil sahalarda görmek istiyor muyuz?